گردد و روحت شادمان شود رحمت خداى بر تو باد « 114 » . شيخ شهاب الدين احمد « 115 » وى عالم ذاكر بود كه تحصيل علم در شيراز كرد بعد از آن عزم حجاز نمود و خانه خدا را زيارت كرد و مدتى در مدينه السلام در نظاميه متوطن شد و صحبت شيخ شهاب الدين « 116 » و مجد الدين ابهرى دريافت . فقيه « 117 » ميگويد من رفيق او بودم چون ببلاد عجم رسيد « 118 » مدت بيست سال فتوى داد و ديگر در شهر يزد قضا كرد و باز مراجعت بشيراز نمود و فتوى ميداد و درس ميگفت و درويشان را مينواخت و مال بسيار نفقه ميكرد بر فقيران و تواضع بسيار داشت و سخن كم ميگفت و دايم بذكر مشغول مىبود و قرائت قرآن ميكرد تا عمر او آخر شد در ماه شعبان در سال ششصد و هشتاد و سيوم از هجرت و او را دفن كردند در برابر حظيره شيخ « 119 » .

--> ( 114 ) - تفكر فى الورى فيما عليهم * من الخسران و الهمم الثقال يرجى الناس يوما بعد يوم * و لا يحصون يوم الانتقال و فى نقل النبى لنا دليل * بأن الخلد من باب المحال و كم من بارع حاز المعالى * من الاخيار و الغر النبال تقضى عمره و مضى سريعا * الى ظل الذى مولى الموالى كشيخ العصر احمد بن سهل * به افتخر الرواة لدى المقال و زار مجالس العلماء دأبا * و اظهر علمه و روى العوالى مسانيد الحديث و ما يليها * لمحضره كامثال اللالى تفاسير الكلام و كل علم * مراتع قلبه كل الليالى انار الله حجته و صفى * تباشير الفؤاد على التوالى رحمة الله عليهم . ( شد الازار ) . ( 115 ) - الشيخ شهاب الدين ابو نجيح احمد بن محمد الكرمانى ( شد الازار ) . ( 116 ) - مقصود شيخ شهاب الدين سهروردى است . ( 117 ) - يعنى فقيه صائن الدين حسين . ( 118 ) - جها : چون بخراسان رسيد . ( 119 ) - و قبره حذاء قبر الامام فريد و الشيخ على كوبانى رحمة الله عليهم ( شد الازار ) .